Serie A 2017-18 Preview (2)

juventus_fc_-_serie_a_champions_2016-17_edited

DOOR ONZE REDACTEUR EN SERIE A-KENNER KRIS VAN DER AAR

Vanavond openen Cagliari en recordkampioen Juventus in Turijn het nieuwe Italiaanse voetbalseizoen. In deze tweedelige vooruitblik worden alle twintig ploegen kort belicht, en wordt er ingeschat welke teams voor welke plaatsen zullen gaan strijden. Vandaag in deel twee: welke teams gaan Europa in? En kan de hegemonie van Juve worden gestopt?

SAMPDORIA – Stadio Luigi Ferraris (36.599) – Trainer: Marco Giampaolo – Vorig seizoen: 10e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 10e – Weetje: Sampdoria boekte vorig seizoen twaalf overwinningen, en een derde deel daarvan werd behaald tegen Milanese opponenten: het was één van de weinige teams die zowel in eigen huis als op bezoek in San Siro van Milan én Inter wisten te winnen. sampdoria_badge

In tegenstelling tot het seizoen 2015-16 beleefde Sampdoria afgelopen jaargang een zeer rustig seizoen, waarin onder de nieuwe trainer Marco Giampaolo zeer offensief en attractief voetbal werd gecombineerd met degelijke resultaten, zoals hij dat daarvoor bij Empoli zijn ploeg ook al had laten doen. Samp won de beide derby’s tegen Genoa en eindigde op een keurige 10e plaats. Dat het seizoen een beetje als een nachtkaars uitging – nul zeges in de laatste acht duels – kon de fans uit Genova niets schelen. Zij hadden genoten van hun ploeg, en met name van de jonge Tsjech Patrik Schick (21). De lange, doch snelle en zeer technische aanvaller scoorde elf competitiegoals, waarvan eentje a la Bergkamp tegen Crotone, en leek de beloning voor zijn superseizoen te krijgen in de vorm van een transfer naar Juventus. Hij kwam echter niet door de medische keuring door hartproblemen en keerde zo terug bij Samp. Het is daarentegen nog maar de vraag of hij definitief blijft, want Inter schijnt ook geïnteresseerd te zijn.

Met een paar andere smaakmakers kon de kassa van I Blucerchiati wel degelijk rinkelen; de talentvolle verdediger Milan Skriniar vertrok voor liefst 23 miljoen naar Inter, de Portugese middenvelder Bruno Fernandes keerde voor 8,5 miljoen terug naar zijn vaderland (Sporting) en aanvaller Luis Muriel kreeg eindelijk zijn transfer naar een topclub: Sevilla betaalde 20 miljoen voor hem. Daartegenover stond het aantrekken van de verdedigers Gian Marco Ferrari (Sassuolo) en Nicola Murru (Cagliari), middenvelder Gaston Ramirez van Middlesbrough en de snelle Inter-aanvaller Gianluca Caprari. Voor nóg een seizoen zoals het vorige zou Giampaolo zeker tekenen, wellicht nog meer opgefleurd door een bekersuccesje of een top 8-klassering. De oefenmeester heeft binnen zijn selectie in ieder geval nog altijd genoeg middelen om met zijn 4-3-3-systeem de fans te laten genieten van mooi voetbal; denk hierbij aan de creatieve Ricky Alvarez, Dennis Praet en ex-Heerenveener Filip Djuricic. Mocht Samp daarnaast (na het vertrek van Muriel) eens moeite hebben met scoren, dan is daar altijd nog spits Fabio Quagliarella, al sinds zijn eerste seizoen in Marassi (2006-07) publiekslieveling, en al goed voor ruim 100 Serie A-goals in zijn lange carriere.

ATALANTA – Stadio Atleti Azzurri D’Italia (24.726) – Trainer: Gian Piero Gasperini – Vorig seizoen: 4e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 9e – Weetje: Atalanta gaat voor het eerst sinds het seizoen 1990-91 Europa in. Destijds haalde het de kwartfinale van de UEFA Cup, en werd het uitgeschakeld door de latere winnaar: Internazionale. 1200px-atalantabc-svg

Alle Serie A-kenners en volgers zullen het erover eens zijn: Atalanta Bergamo was dé sensatie van het seizoen 2016-17. Ogenschijnlijk uit het niets reeg de formatie van Gasperini, vol met talenten uit de eigen opleiding én uit het buitenland, de imponerende zeges aaneen. De ploeg presteerde zó goed en vooral (in defensief opzicht) zó stabiel, dat het uiteindelijk alleen de top drie van Juventus, Roma en Napoli voor zich moest dulden. Een leegloop werd verwacht, en een leegloop kwam slechts deels; de omvang ervan bleef nog behoorlijk beperkt: Andrea Conti en Franck Kessié gingen allebei naar Milan, maar clubtopscorer Alejandro ‘’Papu’’ Gomez is bijvoorbeeld vooralsnog gebleven, ondanks dat er uit verschillende hoeken aan hem wordt getrokken. Zelf trok La Dea met de vrijgekomen miljoenen Josip Ilicic – die eigenlijk al een contract had getekend bij Sampdoria – van Fiorentina aan en haalde Marten de Roon na een jaar in Engeland terug naar Lombardije. Daarnaast presenteerde het Timothy Castagne van Racing Genk als opvolger van rechtsback Conti.

Het is voor de kansen van Atalanta aankomend seizoen vooral een belangrijk gegeven dat de trainer is gebleven. Gian Piero Gasperini bewees zich als dé meestertacticus van Italië door met zijn 3-5-2-systeem – ook wel opererend als 3-5-1-1 met een zwervende aanvaller achter de diepe spits – bijna iedere tegenstander volledig kapot te spelen. Met een combinatie van vroeg en hevig druk zetten, zonedekking en vleugelverdedigers die de gehele flank bestrijken kreeg de oefenmeester met zijn Atalanta ook op papier veel sterkere teams op de knieën; het won in de competitie van onder meer Napoli (uit én thuis), Roma én Inter. Ook dit seizoen zal dat de uitgangspositie worden, en het zal de 50-jarige trainer vooral goed doen dat hij over bepalende spelers van het succesteam, zoals verdediger Mattia Caldara, middenvelders Jasmin Kurtic en Remo Freuler en aanvaller Andrea Petagna, nog steeds beschikking heeft. Ook hij dient echter in te zien dat de ploeg toch wel degelijk – zij het licht – een kwaliteit heeft ingeboet. Daarnaast is het de vraag of de selectie breed genoeg is om naast de Europa League-duels ook in de competitie goed te blijven presteren; Sassuolo dient als recent voorbeeld van hoe het in dat opzicht niét moet. De ploeg is nog altijd zeker goed genoeg om in het linkerrijtje te eindigen, maar nóg een top 5-klassering zit er nu niet in voor de Bergamasken.

TORINO – Stadio Olimpico Grande Torino (27.958) – Trainer: Sinisa Mihajlovic – Vorig seizoen: 9e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 8e – Weetje: Joe Hart kreeg vorig seizoen als doelman in Turijn flink wat treffers om de oren. Ondanks 66 tegendoelpunten eindigde Torino toch als negende. Slechts één ploeg eindigde in deze eeuw in het linkerrijtje en kreeg nóg meer treffers tegen. Weet u hem? Hellas Verona in het seizoen 2013-14 (68 goals tegen, 10e plaats). ucfi0d54s3p1cumvu2uy_400x400

Net als aan het begin van vorig seizoen bruist Torino onder coach Sinisa Mihajlovic van de ambitie. Spectaculair voetbal moest worden gecombineerd met goede resultaten. Het spectaculaire voetbal kwam er zeker; Torino scoorde liefst 71 doelpunten en wist in liefst vijf duels minimaal vier goals te produceren. De goede resultaten bleven echter achterwege, deels als gevolg van het offensieve spel. Open ruimtes en defensieve slordigheden kostten Il Toro een Europa League-plaats. Het is tijd voor Mihajlovic zijn team wat meer volwassen en berekenend te laten spelen, wellicht ietsje behoudender, iets meer op het resultaat gericht. Waar de Serviër bij Milan dikwijls volgens een 4-4-2-systeem opereerde, liet hij Torino vaak met een 4-3-3-formatie spelen. Niet zo gek als je naar alle aanvallende opties kijkt: Torino had een voorhoede om je vingers bij af te likken. Sterker nog: dat hebben ze nog steeds!

I Granati uit Turijn zijn namelijk allesbehalve slecht uit de transferzomer gekomen: Joe Hart (Man City), Leonardo Castan en Juan Manuel Iturbe (beiden Roma) keerden terug na hun verhuurperiodes en Luca Rossettini en Marco Benassi verkasten naar respectievelijk Genoa en Fiorentina. Voormalig PSG-keeper Salvatore Sirigu werd gehaald als opvolger van Hart, en Lyon-verdediger N’Koulou als die van Castan. Daarnaast werd het middenveld versterkt met Tomas Rincón, die bij Genoa excelleerde maar bij Juventus amper aan de bak kwam. Van één man is het vooral bijzonder dat hij niet in deze mutaties genoemd is: spits Andrea Belotti. De 23-jarige beleefde afgelopen jaar zijn grote doorbraak door liefst 23 Serie A-treffers te scoren. Il Gallo werd prompt international én aanvoerder. Bovendien werd een prijs van 100 miljoen voor hem gevraagd door voorzitter Urbano Cairo, die daar tot op de dag van vandaag hardnekkig aan vasthoudt. Zelfs Milan dat 70 miljoen én Palletta en Niang bood, ving bot bij Cairo. De tridente Ljajic-Belotti-Iago Falque, goed genoeg voor een titelkandidaat is dus nog altijd intact. Mocht het Mihajlovic lukken zijn team beter georganiseerd en stabieler te laten voetballen, dan is een EL-plaats niet uitgesloten. Zo niet, dan zeer zeker wel.

FIORENTINA – Stadio Artemio Franchi (46.366) – Trainer: Stefano Pioli – Vorig seizoen: 7e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 7e – Weetje: bij Fiorentina was afgelopen jaar het verschil tussen uit en thuis een verschil van dag en nacht. De Florentijnen pakten liefst 38 van hun 60 punten in thuisduels en verloren slechts éénmaal (1-2 vs. Empoli). Buiten Florence werddaarentegen liefst negenmaal verloren in negentien wedstrijden. acf_fiorentina_2-svg

De fans van Fiorentina moeten op een gegeven moment deze zomer toch gedacht hebben dat ze bij het begin van het seizoen helemaal geen spelers meer over zouden hebben; de ene na de andere speler vertrok uit Florence. En dat terwijl het afgelopen seizoen met een kleurloze zevende plaats allesbehalve succesvol was geweest; er moesten juist sterke spelers bij, in plaats van sterkhouders weg. Cristian Tello, Josip Ilicic, Borja Valero, Gonzalo Rodriguez, Federico Bernardeschi, Ciprian Tatarusanu, Matias Vecino; het hele geraamte van La Viola viel volledig uit elkaar. Dat de club er een slordige 80 miljoen aan over hield – relatief gezien nog niet eens extreem veel – was een kleine pleister op de wonden. Met name de transfer van Bernardeschi naar eeuwige rivaal Juve viel bij de fans niet in goede aarde. Pas de laatste weken ging Fiorentina zelf over tot het aankopen van spelers; met verdediger Vitor Hugo van Palmeiras, middenvelders Jordan Veretout, Valentin Eysseric en Marco Benassi en diepe spits Giovanni Simeone van Genoa werden redelijke vervangers gehaald voor de vertrokken spelers, maar ook zeker niet meer dan dat. Bovendien is de selectie in de breedte behoorlijk aangetast. De twintig miljoen euro voor de pas 20-jarige Portugese aanvaller Gil Dias was daarnaast een deal die de wenkbrauwen deed fronzen.

Het wordt met name bijzonder om te zien hoe Stefano Pioli het gaat doen in Toscane. De voormalige verdediger werd in april voor de tweede keer in ruim een jaar tijd ontslagen; eerst bij Lazio, daarna bij Inter. Hem wordt nog een kans geboden, maar een allerminst gemakkelijke. Licht voordeel ten opzichte van de overige teams die strijden om Europees voetbal is dat Fiorentina zich niet zorgen hoeft te maken om doordeweekse Europese wedstrijden; vorig seioen verspeelden de Florentijnen vaak punten in het weekend volgend op een donderdagse Europa League-avond. Waar Pioli’s voorganger Sousa vrij vaak zijn team in hetzij een 3-5-2-systeem, hetzij een 4-3-3-formatie liet spelen, zal Pioli zelf vermoedelijk eerder kiezen voor een 4-2-3-1-systeem of een 4-3-3 met de punt naar achter; in ieder geval iets behoudender. Het is voor Pioli te hopen dat er nu niemand meer vertrekt; de eerlijkheid gebiedt echter al te zeggen dat met deze spelersgroep, een overduidelijk zwakkere dan die van vorig seizoen, een verbetering van de destijds behaalde zevende positie – en daarmee een Europees ticket – schier onmogelijk lijkt te zijn. Een verslechtering oogt zelfs logischer.

LAZIO – Stadio Olimpico (72.968) – Trainer: Simone Inzaghi – Vorig seizoen: 5e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 6e – Weetje: Lazio wist als enige ploeg vorig seizoen in twee verschillende duels zevenmaal te scoren; de Romeinen wonnen met liefst 7-1 van Palermo en een paar weken later met 7-3 van Sampdoria, allebei in het eigen Stadio Olimpico. 1280px-ss_lazio-svg

In vergelijking met vorig jaar, toen nieuwbakken trainer Marcelo Bielsa zijn contract na een paar dagen verscheurde en de tifosi weer eens op straat hevig protesteerden tegen voorzitter Lotito, beleefde Lazio een rustige zomer. Dat is vooral te danken aan de man die op dit moment als eindverantwoordelijke op de bank zit bij I Biancocelesti. De jonge hoofdtrainer Simone Inzaghi, broer van Filippo, liet zich niet gek maken door alle onrust en leidde zijn team met ijzersterke, zeer stabiele prestaties naar de groepsfase van de Europa League. Daarnaast werd ook nog eens de bekerfinale gehaald; om die reden mocht Lazio recent ook de Supercoppa tegen Juventus spelen, die het met 3-2 won. Enige teleurstelling was wellicht wel dat Lazio zelfs in zo’n superseizoen, waarin het 70 punten haalde en 74 keer scoorde, nog op gepaste afstand eindigde van de top drie. De reden hiervoor is dat de Romeinen eigenlijk alle duels tegen directe concurrenten verloren; dit zal aankomend jaar zeker beter moeten.

Ook wat betreft transfers was de zomer relatief rustig. Van het basisteam van vorig seizoen raakte het slechts één speler kwijt, maar dat was dan ook wel meteen een hele belangrijke: aanvoerder Lucas Biglia vertrok voor om en nabij zeventien miljoen naar Milan, een koopje. Om dat gat enigszins te vullen werden Davide Di Gennaro en de ervaren Lucas Leiva gehaald van respectievelijk Cagliari en Liverpool. Daarnaast werd met Felipe Caicedo (Espanyol) een talentvolle aanvaller aan de loonlijst toegevoegd. Clubtopscorer Ciro Immobile is (vooralsnog) gebleven, evenals het Nederlandse centrale duo De Vrij-Hoedt, maar om één sterkhouder was het allesbehalve rustig: de Senegalese vleugelaanvaller Keita Baldé Diao. De razendsnelle 22-jarige was met 16 treffers dé revelatie van de voorbije jaargang. Milan wilde ook hem overnemen en was met de club zo goed als rond; Keita wilde echter alleen naar Juventus vertrekken. Toen de onderhandelingen met die club óók stroef verliepen, weigerde hij zelfs met Lazio mee te trainen. Het is maar zeer de vraag of Keita dit seizoen vol gaat maken namens de Romeinen. Of hij nu vertrekt of niet, feit blijft dat Lazio zich niet bovenmatig versterkt heeft, terwijl eigenlijk alle directe concurrenten om Europa- en Champions League-voetbal dat zeer zeker wél gedaan hebben. Om die reden zou nog een top 5-klassering een verrassing zijn.

INTERNAZIONALE – Stadio Giuseppe Meazza (80.018) – Trainer: Luciano Spalletti – Vorig seizoen: 7e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 5e – Weetje: de tijd dat Inter met enkel Italianen speelde, is reeds lang voorbij. Slechts negen van de zesentwintig selectiespelers zijn Italiaan, inclusief derde doelman Tommaso Berni. Dit is overigens zeker niet het laagste percentage in de Serie A…inter_mailand-svg

Na wéér een rampseizoen voor Inter moest het roer wéér eens om. Frank de Boer, die ten onder ging aan zijn eigen koppigheid in Italië met Hollandse School-voetbal punten te willen pakken, en Stefano Pioli, die zeer sterk begon maar aan het einde van de competitie zijn team volledig zag instorten, werden beiden ontslagen, terwijl Inter wederom Europees voetbal misliep. De hunkering naar hernieuwde successen zo groot als de CL-triomf nog maar zeven jaar geleden zijn bij de tifosi nerazzurri gigantisch, en clubeigenaar Erick Thohir heeft eindelijk begrepen dat het fundament voor een succes in de Serie A begint bij de trainer: hij haalde Roma-trainer en meestertacticus Luciano Spalletti naar Milaan, die in de hoofstad steeds naast de landstitel greep maar wél imponeerde met zeer solide prestaties. De 58-jarige oefenmeester wordt ook beschouwd als de met afstand beste transfer van Inter deze zomer, want qua spelers hield het niet bepaald over: verdedigers Skriniar (Sampdoria) en Dalbert (Nice) en middenvelders Borja Valero en Matias Vecino (Fiorentina) zijn allemaal degelijke aankopen, maar niet de sterren waar de fans op hoopten.

Daartegenover staat echter het feit dat van het basisteam van vorig jaar enkel Ever Banega (Sevilla) en Gary Medel (Besiktas) Inter verlieten. De achttienvoudig landskampioen beschikt met Antonio Candreva, Ivan Perisic – die nadrukkelijk in verband werd gebracht met Manchester United maar vooralsnog in Milaan is gebleven – Stefan Jovetic, Eder en de controversiële spits en aanvoerder Mauro icardi nog altijd over een surplus aan offensieve kwaliteit. Nu nog een trainer die van de spelersgroep vol ‘persoonlijkheden’ een sterk team te smeden. Die lijkt er met Spalletti te zijn, die vermoedelijk in Milaan weer met zijn 4-2-3-1-systeem gaat werken, met een sterk blok van zes defensief ingestelde spelers en vier spelers die regelmatig in scoringspositie kunnen komen: een mix van stabiliteit en doelgerichtheid. Het is zeer de vraag of daarin een rol is weggelegd voor de Braziliaan Gabriel Barbosa. De pas 20-jarige Gabigol, die voor bijna 30 miljoen werd binnengehaald, transformeerde vorig seizoen razendsnel van wonderkind in enfant terrible; nadat hem tijdens de allerlaatste competitiewedstrijd tegen Lazio wéér geen kans werd gegeven, liep hij zelfs woest weg bij de bank. Hoe dan ook; met deze gelauwerde oefenmeester aan het roer mogen Interisti terecht hopen op stuk succesvoller seizoen. De concurrentie in de Italiaanse top is momenteel echter zó sterk, dat je je kunt afvragen of CL-voetbal met de ego’s in de ook niet zeer brede selectie reëel is.

ROMA – Stadio Olimpico (72.968) – Trainer: Eusebio Di Francesco – Vorig seizoen: 2e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 4e – Weetje: met Francesco Totti hing de enige speler die vanaf de vorige eeuw nog onafgebroken in de Serie A speelde zijn schoenen aan de wilgen. Spits Alberto Gilardino, die momenteel overigens nog geen club heeft, speelde weliswaar in elk Serie A-seizoen vanaf 1999-2000 wedstrijden, maar had in het najaar van 2014 ook een uitstapje naar het Chinese Guangzhou. as_roma_logo_1997-svg

Om de in juni uitgesproken woorden van de nieuwbakken technisch director Monchi – ‘’Rüdiger blijft, we zijn geen supermarkt!’’ – konden veel fans van andere topteams op dat moment en zeker in de erop volgende week glimlachen. Rüdiger zou inderdaad vertrekken, naar Chelsea, en de nummer twee van vorig seioen veranderde deze zomer inderdaad in een soort supermarkt. Een goede ook. De fijnste producten van Rome werden voor niet excessieve prijzen aangeboden. Zo verliet naast Rüdiger ook de sterkhouder op het middenveld Leandro Paredes de hoofdstad; hij verkaste voor 23 miljoen naar Zenit. Naar die club zou ook verdediger Kostas Manolas gaan, maar die transfer ketste dan nog net af. Verder werd de ijzersterke snelheidsduivel Mo Salah voor iets meer dan veertig miljoen overgenomen door Liverpool. Ook de vaste keeper van de laatste twee seizoenen, Wojciech Szscesny, ging weg, gratis nog wel, want het betrof een huurdeal met Arsenal. Het onvermogen om hem adequaat te vervangen stuitte de fans tegen de borst: de concurrentiestrijd onder de lat zal in het nieuwe Roma van de nieuwe trainer Di Francesco vermoedelijk gaan tussen de Braziliaan Alisson, die vorig jaar in de beker niet altijd even zeker oogde, en de Pool Lukas Skorupski, die met Empoli degradeerde.

Ook wat betreft de oefenmeester is men niet even gerust. Di Francesco heeft bij Sassuolo met beperkte middelen fantastisch gepresteerd, maar het trainen van een absolute topclub in Italië is toch nog wel wat anders dan het leiden van een redelijk anonieme middenmoter. De voormalig middenvelder van de Romeinen krijgt nu te maken met veel meer verwachtingen. En véél meer druk. Voor hem is het dus prettig dat Serie A-topscorer Edin Dzeko is gebleven, evenals de Belgische ninja van Indonesische roots Radja Nainggolan. De kettingrokende middenvelder ontpopte zich samen met aanvoerder Daniele de Rossi tot dé leider van het team, en scoorde veel met verwoestende afstandsschoten. Van de aankopen van Roma zélf deze zomer – Karsdorp, Moreno, Maxime Gonalons, Cengiz Ünder en ex-Sassuolo-spelers Pellegrini en Defrel – valt nog maar zeer te betwijfelen of zij ook op dit hoge niveau een goede bijdrage kunnen leveren. Zelfs de meest fanatieke Romanista kan er niet omheen: Roma is verzwakt de zomer uitgekomen, en onder leiding van een trainer die zijn debuut maakt bij een topteam is het niet onwaarschijnlijk dat de kampioen van 2001 het tegenover Juventus, Napoli en vermoedelijk ook Milan zal moeten afleggen.

MILAN – Stadio Giuseppe Meazza (80.018) – Trainer: Vincenzo Montella – Vorig seizoen: 6e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 3e – Weetje: zelfs in het gehele tijdperk Berlusconi (1986-2017) werd er niet zó met geld gesmeten als in de eerste zomer van het era Li: een elftal nieuwe spelers, voor een gezamenlijk bedrag van bijna 184 miljoen euro. De twee gegevens vormen samen een clubrecord. brand

In de internationale voetbalmedia was Milan deze zomer hét stralende middelpunt waar alle andere teams omheen draaiden, weer eens wat anders na een reeks teleurstellende seizoenen waarin de ploeg met de ene ontslagen trainer na de ander de krantenkoppen haalde. Het leek af en toe wel een carrieremodus van een voetbalgame waarin de Milanisti – die massaal een seizoenskaart aanschaften – zich waanden, zó slagvaardig toonden de nieuwe algemeen directeur Marco Fassone en technisch directeur Massiliano Mirabelli zich op de transfermarkt; het duo is reeds gecultiveerd in Milanese kringen. De boodschap van president en ultrasuikeroom Yonghong Li – die voor de overname wel aan een schimmige constructie met hedge fund Eliott behoefte had – is helder: Champions League-voetbal. En meedoen om de titel. En dus arriveerden directe, gerichte versterkingen voor elke linie: verdedigers Ricardo Rodriguez, Mateo Musacchio, Leonardo Bonucci en Andrea Conti, middenvelders Franck Kessié, Lucas Biglia en Hakan Calhanoglu en aanvallers Fabio Borini en André Silva. Met name de overstap van nieuwbakken aanvoerder Bonucci (30) van Juventus was pikant. Als kers op de taart verlengde Gianluigi Donnarumma na een ware soap zijn contract.

Voor trainer Montella – die van het nieuwe bestuur alle vertrouwen geniet en dat vertaald zag worden in een contractverlenging – de taak om na zoveel mutaties in de selectie een hecht team te smeden. Want er kwamen niet alleen spelers bij: De Sciglio (Juventus), Vangioni (Monterrey), Bertolacci (Genoa), Honda (clubloos), Poli (Bologna), Kucka (Trabzonspor), M. Fernandez (gehuurd van Fiorentina), Pasalic (gehuurd van Chelsea), Bacca (Villarreal), Lapadula (Genoa), Deulofeu (gehuurd van Everton) en Ocampos (gehuurd van Genoa) zeiden Milan allemaal vaarwel. De eerste duels dit seizoen – de nederlagen tegen Dortmund en Betis en de moeizame EL-zeges op CSU Craiova – verliepen dan ook nog stroef, maar tegen Bayern München (4-0) en Skhendija (6-0) maakte veel nieuwelingen al een hoop indruk. Gelukkig voor de hoopvolle Milanese fans is Montella – die zal gaan moeten kiezen tussen zijn 4-3-3 en een 3-5-2-systeem – ondanks zijn 43 jaar al een zeer ervaren oefenmeester in Italië: liefst 229 Serie A-duels heeft hij al achter zijn naam staan. Ook hij zal echter erkennen dat er voor in de breedte nog wel een middenvelder of aanvaller bij mag, gezien het feit dat Milan ook geregeld Europa League-duels zal spelen. Ondanks dat moet het gezien de selectie voor Montella en Milan mogelijk zijn na vier seizoenen weer eens de Champions League in te gaan.

Uitgelicht: André Silva (21) silva

De pas 21-jarige Portugees, die in eigen land namens Porto indruk maakte door zestien competitietreffers te produceren, werd voor liefst 38 miljoen ingelijfd door de Rossoneri. Gezien de door Porto vastgestelde clausule van 60 miljoen is dit echter nog weinig; goed werk van agent Mendes en Milan. De international is snel, kopsterk en een echte afmaker; hij zal voor de spitspositie concurrentie krijgen van jeugdexponent Patrick Cutrone en Nikola Kalinic, wiens transfer aanstaande is. Niemand minder dan Cristiano Ronaldo noemt Silva ‘’zijn opvolger’’ en een ‘’zeer goede speler’’. In de eerste duels dit seizoen maakte Silva, die met de Confederations Cup een drukke zomer had gehad, een matige indruk, maar tegen Skhendija maakte hij al twee treffers. Wordt hij na Van Basten, Inzaghi en Shevchenko de volgende Milanese superspits?

NAPOLI – Stadio San Paolo (60.240) – Trainer: Maurizio Sarri – Vorig seizoen: 3e – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: 2e – Weetje: geen enkele andere club scoorde afgelopen seizoen in de Serie zó vaak als het Napoli van Sarri. De Napolitanen produceerden liefst 94 treffers in de 38 duels, waarvan niet minder dan 50 in uitduels. bdda245b0cc6c0470765e6757957d09b

Soms liggen tragiek en vreugde in het voetbal heel dicht bij elkaar. De tifosi van Napoli genieten in het dikwijls kolkende San Paolo al twee jaar op rij onder de geboren Napolitaanse oefenmeester Sarri van bijzonder spectaculair voetbal met zeer verfijnd positiespel en vele doelpunten, maar blijven keer op keer zonder eremetaal achter. Waar de kampioen van 1987 in het seizoen 2015-16 nog de naaste achtervolger was van Juventus, moest het afgelopen seizoen op de laatste speeldag ook nog Roma voor zich dulden. In de Champions League werd het ondanks lof voor het vertoonde spel wel gewoon geëlimineerd door latere winnaar Real, en in de nationale beker vloog het er op een zeer knullige manier (lees: door scheidsrechter Valeri) uit tegen Juventus. Eremetaal is hoe dan ook het doel voor aankomend seizoen, ook al moet het dan ditmaal met iets minder doelpunten. Sarri zal vooral hameren op de discipline binnen het elftal; afgelopen jaar werd met name in het begin van de competitie op stomme en onnodige wijze een hoop punten gemorst.

Goed nieuws voor Napoli is dat geen enkele speler de Zuid-Italiaanse havenstad verliet, terwijl met Mario Rui (Roma) en Adam Ounas (Bordeaux) twee aardige breedteversterkingen werden binnengehaald. Dat betekent dat Napoli op het middenveld nog steeds beschikt over de ijzersterke tandem Jorginho-Hamsik-Allan, die furore maakt met onvoorstelbare combinaties en feilloze passing. Voor aanvoerder Hamsik, nog maar net 30, wordt het alweer zijn elfde seizoen in het lichtblauw: hij heeft reeds 452 officiële duels voor I Partenopei achter zijn naam staan. Wellicht is het enige dat Napoli nog ontbeert op weg naar een historische scudetto een defensieve leider. Een type Bonucci. Een sloper, en een character. Met Raul Albiol en Kalidou Koulibaly beschikt Sarri over een respectievelijk ervaren en keiharde verdediger, maar ze maken allebei hier en daar nog weleens een duur schoonheidsfoutje. Aan de aanval zal het succes in ieder geval niet liggen, die is ongeëvenaard. Met Lorenzo Insigne, Dries Mertens en José Maria Callejon beschikt Napoli over een gigantisch surplus aan snelheid, creativiteit, technisch vermogen en doelgerichtheid. Samen produceerden ze alleen de vorige jaargang al 71 treffers in officiële duels. Duizelingwekkende cijfers. Daarnaast heeft ex-Ajacied Arkadiusz Milik ook nog de potentie uit te groeien tot een kopsterke superspits.

Uitgelicht: Dries Mertens (30) mertens

Op 18 augustus 2006 maakte een jonge, van AA Gent gehuurde Belg in het duel Emmen-AGOVV aan de Meerdijk zijn debuut in het Nederlandse betaalde voetbal. Wie van zijn tegenstanders die avond – Robert van Westerop, Roy Stroeve, Frank Karreman? – had ooit kunnen voorzien dat die kleine dribbelaar ruim tien jaar later 28 goals zou maken in de Serie A? Het was nét niet genoeg voor de topscorerstitel, maar de eeuwig jong ogende international verkeert in de vorm van zijn leven en stijgt ruim boven alle verwachtingen uit. Kan hij zoals Diego Maradona Napoli de landstitel bezorgen?

JUVENTUS – Allianz Stadium (41.507) – Trainer: Massimiliano Allegri – Vorig seizoen: Kampioen – Voorspelling Voetbal-Analyse.nl: Kampioen – Weetje: de laatste keer dat Juventus in de top drie eindigde, maar géén kampioen werd, was in 2008-09. Alex del Piero was toen nog clubtopscorer, en Claudio Ranieri (opgevolgd door Ciro Ferrara) de trainer. Een eeuwigheid geleden. 170115_logoprimario_rgb-323x500

Milan-icoon Gennaro Gattuso sprak zich onlangs met verbazing uit over het feit dat de honger er bij Juventus nog steeds is, na ál die successen. De Turijnse formatie werd zesmaal in successie kampioen van Italië – een record – en lijkt die reeks nog wel even voort te willen zetten. De club kwam de voorbije jaren ook zeer dichtbij Europees succes, maar greep telkens nét naast de Champions League-trofee. Dat moet de ultieme bekroning van het werk van trainers Conte en Allegri worden, de perfecte omlijsting van dit historische tijdperk in de Juventus-geschiedenis. Elke club die het goed doet, dient zich tegenwoordig commercieel te profileren en op te stellen, en bij Juve is die invloed niet onzichtbaar. Zo stapte het na decennia af van het klassieke clublogo; het nieuwe embleem – een fletse, dubbele hoofdletter j – werd door veel voetbalfans in Italië bekritiseerd. Ook kreeg de thuishaven van de recordkampioen, na sinds de oprichting Juventus Stadium te hebben geheten, eindelijk een échte naam: het Allianz Stadium…

Onveranderd is echter dat Juventus elk jaar een goede transferzomer draait. Op Leonardo Bonucci en Dani Alves na vertrokken er geen belangrijke spelers, en met Douglas Costa, Blaise Matuidi – die voor ‘slechts’ 20 miljoen van PSG werd overgenomen –, Wojchiech Szscesny en Federico Bernardeschi werden voor meerdere linie behoorlijke versterkingen binnengehaald. De van Milan overgekomen back Mattia de Sciglio maakte vooralsnog een zwakke indruk, en daar ligt ook precies het ogenschijnlijk enige pijnpunt van I Bianconeri: het geraamte van het elftal en van de successen, de ijzersterke defensie als basis van waaruit het team kon worden opgebouwd, stort langzaam, maar heel zeker in. Natuurlijk is er op het middenveld en voorin met Miralem Pjanic, Gonzalo Higuain en de superster in wording Paulo Dybala nog voldoende kwaliteit om het iedere verdediging ter wereld lastig genoeg te maken, maar een kritische blik op de eigen waar vertelt dat het doorselecteren, het denken over het tijdperk na de B-BBC, niet bepaald meevalt. Doelman Buffon, een cruciale schakel, heeft namelijk reeds meerdere malen aangegeven ná het WK in Rusland te zullen stoppen. Verder is Leonardo Bonucci dus naar een concurrent vertrokken. Bovendien wordt Andrea Barzagli volgend jaar 37; simpelweg te oud. Dan blijft Giorgio Chiellini nog over, maar die gaat ook niet meer vijf jaar mee. Mehdi Benatia en de jonge Daniele Rugani hebben met hun wisselende prestaties nog niet bewezen waardige opvolgers te kunnen zijn. Oftewel: aankomend seizoen zal Juventus het nog weer lastiger krijgen dan vorig seizoen maar zal het vermoedelijk nog wél aan het langste eind trekken. Het is te hopen voor de fans dat dat ook met Europees succes gepaard gaat, want in de nabije toekomst kan de Turijnse hegemonie weleens definitief doorbroken worden.

Uitgelicht: Gianluigi Buffon (39) buffon-juve

Het internet was nog niet bekend bij het grote publiek, Diego Maradona speelde nog profvoetbal en Blackburn Rovers was kampioen van Engeland toen de 17-jarige Gianluigi Buffon als vervanger van vaste keeper Luca Bucci op 19 november 1995 tegen het grote Milan zijn Serie A-debuut maakte. Hij deed meteen wat hij in zijn lange carriere nog zo vaak zou doen: de nul houden. Zeer waarschijnlijk zwaait hij na het aankomende wereldkampioenschap af als profvoetballer. Hopelijk doet hij dat net als die vorige Juventus-legende onder de lat, Dino Zoff: met een wereldtitel, op zijn 40e. Op persoonlijk niveau kan Buffon nog een bijzonder record vestigen: als hij 29 duels keept aankomend seizoen, lost hij Milan-legende Paolo Maldini (647) af als recordhouder qua gespeelde wedstrijden in de Serie A.

De Serie A, die vanavond weer gaat beginnen, was afgelopen seizoen met liefst 1123 treffers in 380 wedstrijden – een moyenne van 2,96 – de competitie waarin gemiddeld per wedstrijd de meeste goals vielen van alle grote Europese leagues. Bovendien wordt aankomend seizoen in ieder duel gebruik gemaakt van doellijntechnologie en een video assistant referee. Wij van Voetbal-Analyse.nl wensen u tot slot een succesvol en zeer plezierig Italiaans voetbalseizoen!

Geschreven door Max van der Gulik

Max noemt zichzelf een voetbalromanticus dan wel voetbalestheticus. Schrijft graag historisch getinte artikelen, als ook analyses van het hedendaagse voetbal. Max is geen fan van een club en raadt dat iedereen van harte aan. Na zijn pensioen heeft hij het voornemen om boeken te gaan schrijven, je moet wat hè.